اماچ کُماچ:نام غذای سنتی و بسیار ساده که از آرد و آب تهیه می شود و گاهی به آن سبزی و ادویه اضافه می کنند و برای نذر بخش می کنند

توگیtoogi)):نام غذایی سنتی گنابادی که از مغز ارزن و شیر و یا برنج ساخته می شود و خوشمزه است.در فصل زمستان خوردن آن رایج است.

گورد:نان تفتان کوچک که برای بچه ها می پختند و آن را به یک چوب وصل می کردند و به دست کودکان می دادند تا بخورند.

تَو ِگی(tavehgi): خمير را با چوبه پهن مي كنند و در تابه اي كه روغن دارد سرخ مي كنند.

شیراز:نوعی ماست چکیده  بسیارخوشمزه و منحصر گناباد که از زدن  شیر به دست می آید.

توگیtoogi)):نام غذایی سنتی گنابادی که از مغز ارزن و شیر و یا برنج ساخته می شود و خوشمزه است.در فصل زمستان خوردن آن رایج است.

چندشيريني نوروزي

كُلُمبه زنجبيلي :آرد را با روغن ومقداري زنجبيل و شكر و زعفران خمير مي كنند و مدتي مي گذارند تا ور بيايد و بعد خمير رازواله مي كنند  و با چوبه پهن مي كنند و با وسيله اي به نام پسكي منقش مي سازند و بعد با قالب هاي گرد يا لوزي يا با سر استكان مي برند و آن را مدتي زير شال خميري مي گذارند تا سفت شود و بعد با سوزن چند سوراخ مي كنند تاهنگام پختن باد نكند و بعد روي آن را با سفيده ي  تخم مرغ لعاب ميدهند و آن را به تنور مي برند و مي پزند بعد از پختن آن را با زعفران خال  مي زنند تا تزيين شود. كلمبه شيريني خوشمزه اي است كه تا مدت زيادي مي توان آن را نگهداري كرد و دير فاسد مي شود .

رو واكرده:خمير رو واكرده مانند كلمبه تهيه مي شود ولي شكر ندارد و قالب آن بزرگ تر است و آن را نازك تر درست مي كنند بعد از آنكه از تنور بيرون آمد آن ها را دو تادوتا مي چينند و در بين هر دو تايي مقداري از حلواي مخصوصي كه از شيره ي انگور عسكري و مغز گردو و كنجد و زعفران به دست آمده قرار مي دهند و آن ها را به هم مي چسپانند. و روي آن ها را با آب زعفران خال مي زنند تا قشنگ شود.

قطاب: مقداري آرد را با نمك و زردچوبه و روغن حيواني يا نباتي خمير مي كنند و بعد از آن كه خمير برامد آن به قسمت هاي كوچكي تقسيم مي كنند و با چوبه پهن مي كنند و روي آن را با باري كه قبلا آماده كرده اند پر مي كنند اين  بار از مقداري عدس يا ماش چرخ شده و و ادويه جات ديگر از جمله فلفل تشكيل شده بعد دو لاي خمير پهن شده را روي بار مي اندازند كه در اين صورت به شكل نيم ماه در مي آيد ودور آن را به شكل مار پيچ مي بندند كه محكم و زيبا شود مدتي آن را زير شال مي گذارند و بعد با سوزن چند سوراخ مي كنند تاهنگام پختن باد نكند بعد آن را به تنور مي برند و مي پزند و بين شكل يك خوراكي بسيار خوشمزه به دست مي آيد بعضي از اين نوع شيريني به صورت گرد هم درست مي شود .

جوشپره: مقداري آرد را خمير مي كنند وو به قسمت هاي مساوي تقسيم مي كنند و هر قسمت را با تير آش يا همان چوبه پهن مي كنند و خمير پهن شده را در اندازه چهار سانتي متري كمتر يا بيشتر برش مي دهند و بعد از باري كه قبلااز عدس پخته يا ماش ، كنو، سبزي (ريحان يا جعفري )وبو مادران يا ترخ، ،مجوك وخشخاش وفلفل و گاهي گوشت چرخ شده آماده كرده اند در وسط رشته پهن برش خورده          مي گذارند و دو لبه خمير را روي هم مي گذارند و مي بندند و هر قسمت بار گذاشته شده را مي برند و آن هارا در ديگ آب جوش مي ريزند تا بپزد بعد از چند دقيقه مي پزد و آن را با چولي(كفگير سله اي پهن كه از چوب بافته شده)  مي كشند و در بشقاب مي گذارندروي آن را قروت و نعنا و روغن مي ريزند تا هم تزيين شود و هم خوشمزه تر شود اي غذا بسيار خوشمزه و مقوي است و با هر ذايقه اي سازگار است.                                                                                          

شروا:آبي كه جوشپره را با آن پخته اند بيرون نمي ريزند بلكه بعد خوردن جوشپره آز آن به عنوان يك نوشابه مقوي، خوشمزه و هاضم استفاده مي كنند اين  نوشيدني شروانام دارد.                                                                         

شیره ی انگور : نوعی شیره بسیار شیرین و مقوی که از انگور ساخته می شود که هم انواع غذاها از آن ساخته می شود و هم برای مداوای بیماری ها خوب است با این غذای می توان از انواع بیماری های گلودرد سرما خوردگی ضعف بدن و خیلی امراض دیگر جلوگیری کرد وخواص دیگر آن پوشیده است.چند غذا که از این شیره تهیه می شود و درست کردن آن آسان است:

چنگلی : نوعی غذای سنتی گنابادی است که از شیره ی انگور درست می شود مقدار ی شیره را گرم می کنند و به آن روغن اضافه می کنند و با مقداری نان که ریزه شده مخلط می کنند و می خورند گاهی به آن خشخاش هم اضافه می کنند که چنگلی خشخاش نامیده می شود و غذایی بسیا مقوی و خوشمزه است.

تخمرغ شیره : مقداری شیره انگور را با روغن گرم می کنند و و وقتی داغ شد به میزان مقدار شیره در آن یک یا چند تخم مرغ می شکنند وقتی تخممرغ ها کمی سفت شد ای غذا را با نان میل می نمایند.

طرز ساخت شیره ی انگور:در قدیم کار گاه های شیره پزی زیاد بود  وبه روش سنتی آن را تهیه می کردند به این ترتیب: مقدار ی انگور را شست وشو می دهند و آب آن رادر حوضچه ای به نام چِرُغ می گیرند و آب آن را در دیگ کمی گرم می کنند و برای اینکه نا خالصی های آن گرفته شود مقداری خاک مخصوص شیره به آن می زنند(این خاک از معدن مخصوصی در گناباد تهیه می شود) تا وقتی خاک ته نشین شود آب انگور خاک زده را در صافی های پارچه ای نازک می ریزند تا اگر خاکی باقی مانده گرفته شود در این موقع آب انگور بسیار زلال و شفاف می شود، آب صاف شده را دوباره در دیگ می ریزند و آن را می جوشانند تا وقتی که آب انگور غلیظ شود وبه رنگ قرمز یا  عسلی  در آید بیش از حد نباید غلیظ شود چون می سوزد و مزه می گیرد و کمتر هم نباید بجوشد چون زود فاسد می شودو آبکی می شود. آن گاه شیر ه را در ظرفی می ریزند تا سرد شود وبعد از سرد شدن آن را در ظرف های سفالی یا پلاستیکی یا شیشه ای می ریزند و در محل سردی نگهداری می کنند .